[quoteb8="Ali"][quoteb8="Idris"]...Było miło i skromnie... [/quoteb8]
Żałuję Idris, że nie trafiłem na to spotkanie. Przypuszczałem, że tak właśnie było. Bo jak miało być, skoro
z Vladimirem? Jaki on jest, czy raczej jak go postrzegamy - tośmy już kiedyś tu komentowali. Ale z tą skromnością to ja bym raczej nie przesadzał, bo nie wszystkich ona ujmuje jak nas oboje. W ogóle bardziej teraz wszędzie przebija się do publiki tzw. przebojowość. Skromność, solidność, pokora i kultura osobista, które i ja cenię wysoko, nie popłacają raczej w dzisiejszych czasach.
Niestety.[/quoteb8]
Myślę, że nie było w tym przesady, Ali.. w tej skromności. Była zupełnie do przyjęcia.
Mnie to urzekło, że osoby, które tyle dają z siebie na scenie, które tak potrafią zatańczyć i tyle emocji w tańcu pokazać, jak to robią, w sytuacji "wywiadu" publicznego i blasku reflektorów są jakby.. no nie wiem, nie chcę przesadzić ale trochę onieśmielone. W taki piękny sposób. Jakby chcieli powiedzieć "popatrzcie na nas ale na scenie-w tańcu". Wiedzieli, co mówić (choć na pewno były sytuacje, w których wyrażenie wszystkiego w języku polskim było dla obojga pewną trudnością).
Padło pytanie o przygotowanie się emocjonalne do ról Romea i Julii. Odpowiedzieli, że musieli się w sobie zakochać na próbach i na scenie. Co oczywiście nie przekłada się na życie osobiste. Ale gdy tańczą, to tak właśnie jest...Odebrałam to jako piękną opowieść osób bardzo zaangażowanych w to, co robią. Szczególnie mnie to dotknęło, bo naprawdę, dla mnie miłość Romea i Julii wylewa się ze sceny, gdy tańczy ta para - jednocześnie subtelnie i mocno .