Tak, mówię, że ściągnięte, a nie zapożyczone, bo w pierwszej części jest bardzo mało zmian, nie będę wymieniać figury po figurze, coda jest już bardziej przerobiona (np. dołożono kręcenie fouettes i piruetów, czego u Nuriejewa nie ma), co do wariacji męskiej to właściwie "skradziona" w całości, wariacja żeńska zmodyfikowana - ale wystarczy spojrzeć na zakończenie, kiedy tancerka musi połączyć obrót z błyskawiczną arabeską - jako przejściem - to już łatwo rozpoznawalny, zastosowany przez niego chwyt. [/quote69]
Ewo, po Tobie jako znawczyni baletu światowego nie spodziewałabym sie tak szorstkiego i... dziwnego komentarza. Wystarczy zajrzec do Przewodnika baletowego lub do tekstu o Dziadku w programie do spektaklu żeby przypomniec sobie (nie nie sądzę ze tego nie wiesz), ze podstawą tej wersji choreograficznej Dziadka jest Wajnonen, duzo wczesniej niż Nurejew, to on spopularyzował (równiez dzieki swym uczniom-tancerzom rozjeżdzajacym sie po świecie) e wlasnie wersje opracowana przez siebie ale tez na podstawie radycyjnie przekazywanej w Rosji (Związku Radzieckim) choreografii wg Iwanowa. To własnie Nurejew przeniósł (przekazał oczywiście trochę ozdabiajac) choreografie Wajnonena na Zachód - więc o "ściąganiu" z Nurejewa trudno mówić, chyba żeby tez mówić że on "ściągnął" z Wojnonena a ten z Iwanowa. W choreografiach klasycznych baletów wogóle trudno mówic o "ściąganiu" bo jesli idzie o tradycyjne fragmeny (pas de deux, słynne wariacje, cody, czasem tez walce) to własnie powtarzalnośc ich przez pokolenia stanowi o wartości choreografii. Gdyby choreografowie warszawskiego Dziadka przedstawili jako swoją choreografię Nrejewa od poczatku do kona to mozna by mówic o "ściąganiu" abo nawet plagiacie, ale przenoszenie klasycznych ukłądów choreograficznych XIX i XX wiecznych, tych najbardziej rozpoznawalnych i wywodzących się z tradycji nie jest ściaganiem zapewne. Żeby być dokładna, to takze w popzednim Dziadku warszawskim w układzie Andrzeja Glegolskiego pas de deux w II akcie w ogólnych zarysach i kolejności pas było bardzo podobne, nie było kilku wirtuozowskich podnoszeń, za to była "kołyska" kiedy to solista kołysał partnerka trzymana niemal głowa w dół, ale tez nie zawsze bo gdy tancerka nie była dośc mała nie było to mozliwe
Tak jak zmienia się często elementy wariacji księcia jesli solista lepiej skacze a gorzej kręci piruety itp. Owszem, pas de deux zaprezentowane w premierowym Dziadku jest co do potraktowania ańca i "stylu" tworzonego przez ozdobniki (to szybkie obrócenie się partnerki do pozy) jest podobne do ogólnego stylu Nurejewa (za którym ja osobiście nie przepadam bo jest zbyt barokowy i psuje mi elegancje przepływu ruchu ale to moje zdanie), natomiast jest to po prostu zwyczajna rzecza w choreografi baletow klasycznych. Nie pisze tego by w jaki kolwiek sposób "bronić" choreografów, bo nie ma takiej potrzeby tylko gwoli wyjasnienia jak to w choreografii bywa. Osobiście chyba raczj ciesze się, ze nie układali własnego pas de deux bo juz całkowicie zabrakło by mi klasycznego ańca w tradycyjnym stylu w tym Dziadku, tego na co czekam - wiem, jestem złym widzem bo oczekuje tego co juz znam, a nie nowości i zaskoczenia 
Wolę nie móc objąć wzrokiem całej sceny, ale być blisko szczegółów. Tego żadne dvd nie zastąpi