Benjamin Pech jest tancerzem, który chyba najlepiej prezentuje się w choreografiach współczesnych. Choć jak piszesz może bez fajerwerków ale wypada w Don Kichocie bardzo przyzwoicie, co prawda nie jestem pasjonatką akurat tego tytułu jako wersji klasycznych podobnie jak Korsarza, Sylwii , Córki faraona więc tez nie mam jakiś swoich preferencji wykonawczych. Pecha widziałam na żywo w trzech choreografiach i najbardziej mi się podobał w Genus Mcgregora. Zresztą ma on i współczesną urodę i wrażliwość, która pasuje to tego typu estetyki. Odebrałam go pozytywnie również w „Damie”ale może też dlatego ,że tańczył z Eleonorą Abbagnato, którą bardzo lubię i tworzyli zgrany duet. Choc nie był to Armand tej klasy co Bubenicka, Legis czy Bulliona. Bardzo podoba mi się w nagraniu „In the night” Robbinsa w pas de deux z Ostą. Odnośnie Pujol to faktyczne też nie wzbudza we mnie zbyt wielkich emocji, ale może dlatego, że za mało się ja ogląda w różnych kreacjach. Ale w Giselle zdecydowanie mnie nie porywa.
Oczywiście pojęcia typu bardzo przyzwoity odnoszę do wysokiego standardu jaki zazwyczaj stawia się tancerzom z tak prestiżowych zespołów , porównując ich do wybitnych indywidualności typu Legris, Le Riche, Hilaire, Platel, Guerin, Letestu, Dupont w tym sensie Pech podobnie jak Paquette i Belingard z kobiet Pujol i Cozette nie mają dla mnie w stosunku do pozycji jaką zajmują prawdziwej qualite de etoile – ale oczywiście daj Boże oglądać tancerzy na takim poziomie na co dzień w Polsce i nie tylko.
(a strasznie biedne to info w internecie o niej)