a masz?!
Dlaczego Odetta nie powala Zygfrydowi zabić Rotbarta?
Jesteś bardzo miła, Cheryl
[quote5d="Princess Maron"]jeny aż się łezka w oku zakręciła...[/quote5d]
No nie dziwię się. Sam czasem jak to czytam to (choć facetowi nie wypada tego okazywać) ogrania mnie jakies dziwne wzruszenie-rozrzewnienie... Niby zwykła historia a jednak tak niezwykła.
Przyznam również, że dopiero po dotarciu do tego źródła bardzo wiele fragmentów muzycznych "Jeziora" okazało się dla mnie tak bardzo oczywistych, że aż się przeraziłem dlaczego nie wpadłem na to wcześniej. Przedtem nie mogłem zrozumieć, dlaczego tu czy tu Czajkowski położył w muzyce akcent jest akcent itp. itd. Dopiero gdy zamknąłem oczy, wysłuchałem po raz nie wiem który kompletnego nagrania w wykonaniu Rosyjskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej pod dyr. Dymitra Jabłonskiego nagle wiele stało się tak jasne jak słońce i krystaliczne jak diament...
Zmiany libretta powodują zamieszanie i wszystko zniekształcają. Ale takie jest prawo tradycji baletowej od XIX wieku. Osobiście nie lubię tego, choć po ostatnich dociekaniach zrozumiałem o co tu chodzi. Ktokolwiek z nas zobaczył kroki stworzone przez Ivanova specjalnie dla Pierriny Legnani wykonywane przez inną tancerkę, niepodobną do niej fizycznie i w predyspozycjach na pewno przy odrobinie baletowego wyczucia zrozumie, że elastyczność w choreografii jest bardziej zaletą niż wadą. Po prostu do każdej tancerki trzeba podejśc indywidualnie. A wiadomo że w XIX wieku kompozytor muzyki baletowej i librecista byli sługami balertmistrza bez prawa sprzeciwu. (Co o ile wiem nawet w teatrach imperialnych Rosji było wręcz zapisane w prawie).
[quote5d="Princess Maron"]jeny aż się łezka w oku zakręciła...[/quote5d]
No nie dziwię się. Sam czasem jak to czytam to (choć facetowi nie wypada tego okazywać) ogrania mnie jakies dziwne wzruszenie-rozrzewnienie... Niby zwykła historia a jednak tak niezwykła.
Przyznam również, że dopiero po dotarciu do tego źródła bardzo wiele fragmentów muzycznych "Jeziora" okazało się dla mnie tak bardzo oczywistych, że aż się przeraziłem dlaczego nie wpadłem na to wcześniej. Przedtem nie mogłem zrozumieć, dlaczego tu czy tu Czajkowski położył w muzyce akcent jest akcent itp. itd. Dopiero gdy zamknąłem oczy, wysłuchałem po raz nie wiem który kompletnego nagrania w wykonaniu Rosyjskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej pod dyr. Dymitra Jabłonskiego nagle wiele stało się tak jasne jak słońce i krystaliczne jak diament...
Zmiany libretta powodują zamieszanie i wszystko zniekształcają. Ale takie jest prawo tradycji baletowej od XIX wieku. Osobiście nie lubię tego, choć po ostatnich dociekaniach zrozumiałem o co tu chodzi. Ktokolwiek z nas zobaczył kroki stworzone przez Ivanova specjalnie dla Pierriny Legnani wykonywane przez inną tancerkę, niepodobną do niej fizycznie i w predyspozycjach na pewno przy odrobinie baletowego wyczucia zrozumie, że elastyczność w choreografii jest bardziej zaletą niż wadą. Po prostu do każdej tancerki trzeba podejśc indywidualnie. A wiadomo że w XIX wieku kompozytor muzyki baletowej i librecista byli sługami balertmistrza bez prawa sprzeciwu. (Co o ile wiem nawet w teatrach imperialnych Rosji było wręcz zapisane w prawie).