MOJE SYTUACJE:
Kiedyś podczas rodzinnych zakupów w sumermarkecie, z nudów zaczęłam między półkami ćwiczyć piruety (co prawda moja zmęczona nóżka bardzo bolała, gdyż miałam na nogach zwyczajne trampki). Akurat przychodziła koło mnie mała dziewczynka z ojcem. Popatrzyła na mnie oczarowana i krzyknęła: "Popatrz tato! Baletnica! Ja chcę tańczyć tak jak ona!", po czym... podbiegła do mnie i objęła mnie w pół małymi rączkami
Ale jakiś czas później przyjechała do nas w odwiedziny moja ciotka z narzeczonym. Ja akurat rozciągałam się w moim pokoju na górze, rodzice i goście siedzieli na dole w salonie. Nagle usłyszałam strzępki ich rozmowy:
- ...na twoim miejscu wybiłabym jej z głowy balet....
- ...Flora kocha to co robi, nie wybaczyłaby nam czegoś takiego...
- ...a gdzie ona w przyszłości znajdzie pracę?
- ...pewnie w jakimś teatrze...
- ...daj spokój, jeszcze przyjdzie prosić o pieniądze na życie...
- ...daj spokój...
Eh, moja ciocia nie akceptuje tego, że tańczę... Trochę mnie to boli, ale nie mogę się załamywać... Przecież to jest moje życie...
Teraz widzicie, że ludzie czasem mają na określony temat zupełnie odmienne zdanie...