Forum Balet.pl

Tez macie czesem takie odczucie, ze wszyscy Wasi ulubieni tancerze wlasnie konczą/niedlugo juz skoncza karierę??? Dobrze, ze chociaz Yurij młody...

Ja widziałam Agnes w "Damie Kameliowej" z serii Agory "Balet i Taniec". Byłam nią zachwycona, niezwykle mnie wzruszyła kreacja roli Małgorzaty. Prawie się popłakałam, tak nagromadzonego głębokiego uczucia w tańcu dawno nie widziałam. Była genialna w swojej roli.

Podpisuję się pod tym twierdzeniem wszystkimi kończynami a tutaj Agnes z nie mniej zachwycającym Stephanem Bullionem w pięknym czarnym pas de deux z tego baletu:
http://www.youtube.com/watch?v=qJW4X6-wTVM&feature=related

A tak! To była też genialna scena!
Najbardziej mi się podobało to jak można wspaniale pokazać scenę seksu za pomocą tańca. I nie ma tu żadnej wulgarności, żadnej przesady, wszystko jest w granicach smaku. A i tak wszyscy wiedzą o co chodzi i jest to niesłychanie wzruszające ^^
Jedyne co mnie trochę uwierało w tym spektaklu to miałam wrażenie, że S. Bullion czasem jest przyćmiewany przez grę Agnes, że jego rola ma za mało wyrazu i że jej nie dorównuje. No ale to może tylko moja takie siake...

Ewa, widzę że totalnie się wkręciłaś w Rademarkera

Agnes rzeczywiście ma większe doświadczenie i staż sceniczny, Stephane ciągle jeszcze jest młodym tancerzem, który na pewno z roku na rok będzie miał coraz lepszy warsztat, ale nie wątpię o tym, że potencjał ma Tak czy inaczej uwielbiam "Damę kameliową" i chętnie zobaczyłabym ją w możliwie jak największej konfiguracji różnych obsad:)

[quote48="eventail"]Ewa, widzę że totalnie się wkręciłaś w Rademarkera [/quote48]
Oj tam, wcale nie No dobra, może tak.. troszeczkę.. Ale ja tak często mam, że bardzo lubię śledzić talenty nie tylko w tych głównych ogniskach - teatrach, na których według niektórych świat się kończy - ale fajnie jest, kiedy się okazuje, że gdzie indziej też znajdują się artyści wielkiego formatu. Najpierw patrzyłam na niego głównie poprzez pryzmat roli Peera - teraz, chociaż widziałam niewiele więcej, zauważyłam jak nieoczekiwanie potrafi się przeobrażać, w każdej roli jest zupełnie inny,
a to nie każdemu przychodzi tak łatwo. I ma na scenie wprost porażającą energię, co ze względu na specyfikę Peera nie do końca było widoczne akurat w tym spektaklu. Pewnie wnioskujesz na podstawie mojego avatara?;) Raz - podoba mi się bardzo to zdjęcie, dwa - jego Armand wydaje mi się niezwykle interesujący, czego najlepszym dowodem jest, że sam Neumeier zdecydował się na obsadzenie go w tej partii, to była jego pierwsza duża rola.

No tak, to taki mały offtop, ale skoro już przy czarnym pas de deux jesteśmy.. - Marijn wydaje mi się w tej roli jeszcze bardziej żarliwy i zapamiętały, niż Stephane;)

http://www.youtube.com/watch?v=Zj2B8XcX_u4

[quote45="eventail"]

No tak, to taki mały offtop, ale skoro już przy czarnym pas de deux jesteśmy.. - Marijn wydaje mi się w tej roli jeszcze bardziej żarliwy i zapamiętały, niż Stephane;)
[/quote45]

no to dla mnie aż za - powiem brutalnie ich interpretacja jest dla mnie wręcz nie do przyjecia dwa pas de deux, które widziałam są według moich kryteriów wrecz uszarpane i zagonione. To że Neumeier dał Rademakerowi błogoswieństwo to się dziwię bo to faktycznie bardzo ciekawy tancerz ale nie w tym spektaklu, nie wiem może podażył za "spazmatyczną" interpretacją swoje partnerki ale skąd pomysł na taki impet, targa nią na wszystkie strony. Dama Kameliowa to melodramat wręcz "pomnik melodramtycznych konwencji" ale to melodramat psychologiczny i nie można z niego robić opery mydlanej

a co do róznicy srodków wyrazu miedzy Agnes i Stephanem to moim zdaniem nie tyle wynika z większego doświadczenia scenicznego tylko bardziej z indywidualnej ekspresji. Agnes potrafi używać środków typowo aktorskich ze znakomitym rezultatem nie popadają w tym w przesade i sztuczność natomiast Stephane należy do tych tancerzy i aktorów, którzy bardziej "są" niż "grają".

Tak, rzeczywiście to pas de deux może się takie wydawać, jak to właśnie nazwałaś - "uszarpane i zagonione", ale chyba właśnie to mi się w nim podobało; że jest pełne takich nieokiełznanych emocji. Być może takiej interpretacji można zarzucić np. brak realizmu psychologicznego i parę innych rzeczy, ale nawet kiedy rozbieram je na czynniki pierwsze, nadal mi odpowiada. Co do Stephane'a nie można się nie zgodzić, jego naturalność i bezpretensjonalność na scenie zawsze są ujmujące, zresztą nie raz już zachwycałam się jego talentem tu na forum, a z Agnes w "Damie.." stworzyli bez wątpienia fantastyczny duet - nigdy do końca nie przekonało mnie wcześniejsze dvd z Marcią Haydee, dlatego kiedy zobaczyłam nagranie z Opery Paryskiej, tym bardziej byłam urzeczona interpretacją właśnie tej pary;)

[quote50="Joanna Bednarczyk"]To że Neumeier dał Rademakerowi błogoswieństwo to się dziwię bo to faktycznie bardzo ciekawy tancerz ale nie w tym spektaklu, nie wiem może podażył za "spazmatyczną" interpretacją swoje partnerki ale skąd pomysł na taki impet, targa nią na wszystkie strony.[/quote50]
O, to znaczy, że widziałaś z nim jeszcze jakiś spektakl? Wiem, że to nie jest odpowiedni temat, ale chętnie dowiedziałabym się chociaż tytułu baletu:)

wiesz to jest jak z tymi słynnym Chopinowskim rubato czyli chwiejnym tempem - kiedy oglądam te pas de deux rozliczam tancerzy bez litości moim zdaniem w choreografii tez jest takie swoiste chwiejne tempo, które nalezy wyczuć rozłożyć emocje stopniowąc je. I u Neumeiera na wszystko musi być czas, każdy gest, każde dotknięcie, każdy pocałunek musi wybrzmiec, a nie takie gonienie w pietkę. Poza tym Neumeier stworzył bardzo gęsta tkankę choreograficzna i tam juz jest tyle romantycznego afektu tych hołdów, omdleń, padania do nózek, wzbraniania się i ulegania.

Hm, zdaje się, że rozumiem co masz na myśli - w tym pierwszym pas de deux akcenty rzeczywiście rozłożone są idealnie, emocje tak samo są świetnie wyważone; w żadnym momencie nie ma ani przesady, ani jakichś braków. I tutaj muszę się zgodzić, że ta druga interpretacja w stosunku do pierwszej (a może nawet i bez zestawiania) idzie prędzej na łatwiznę, bo operuje pewnymi schematami emocjonalnymi, co zazwyczaj nie jest dobre.. właściwie to nigdy nie jest dobre. Tylko jeszcze zastanawiam się nad jedną rzeczą.. ale, poza tym chciałabym się jeszcze bardziej z tym spektaklem "otrzaskać", żeby kiedyś w przyszłości, po obejrzeniu co najmniej kilku pełnych interpretacji mieć większe możliwości porównawcze.