August Bournonville
: pn mar 13, 2006 6:40 am
[URL=http://imageshack.us][img:4b280ddd1f]http://img83.imageshack.us/img83/388/bournonvilleca1721a7qn.jpg[/img:4b280ddd1f][/URL]
[size=18:4b280ddd1f][color=olive:4b280ddd1f]August Bournonville[/color:4b280ddd1f][/size:4b280ddd1f] (czytaj: burnąwil), światowej sławy duński tancerz i choreograf, urodził się 21 sierpnia 1805 roku w Kopenhadze. Był synem słynnego francuskiego tancerza Antoine'a Bournonville[b:4b280ddd1f]*[/b:4b280ddd1f] i jego gosposi, Szwedki Lovisy Sundberg.
W 1811, 6-letni August rozpoczął naukę tańca w Teatrze Królewskim w Kopenhadze, z którym związany będzie przez niemal całe swe życie. Już jako dziecko występował na deskach teatru, a jako 14-latek pojawił się w swej pierwszej poważnej roli aktorskiej. W 1816 roku ojciec Augusta objął funkcję dyrektora artystycznego baletu Teatru Królewskiego, dotychczas pełnioną przez Włocha Vincenzo Galeotti, nauczyciela Augusta[b:4b280ddd1f]**[/b:4b280ddd1f].
W 1820 roku, 15-letni August wyrusza z ojcem w swą pierwszą podróż do Paryża, gdzie podejmuje naukę tańca. Powraca tam w 1824 roku i przez 6 lat kontynuje studia, między innymi u Auguste'a Vestris. W 1826, po zdanych egzaminach w Académie Royale de la Musique, debiutuje na deskach Opery Paryskiej w [i:4b280ddd1f]pas de trois[/i:4b280ddd1f] w balecie Louisa Milona [i:4b280ddd1f]Nina ou La Folle par Amour[/i:4b280ddd1f] ("Nina albo szalona z milości").
Tańczy także w Kopenhadze, gdzie ostatecznie osiedla się w 1830 roku i żeni się ze Szwedką Heleną Fredriką Haakansson, z którą ma siedmioro dzieci[b:4b280ddd1f]***[/b:4b280ddd1f]. W tym samym roku podpisuje kontrakt jako pierwszy tancerz i dyrektor artystyczny Duńskiego Baletu Królewskiego. Wkrótce rozpoczyna wystawianie własnych baletów (patrz tablica chronologiczna niżej), między innymi wlasną wersje Sylfidy ([i:4b280ddd1f]Sylfiden[/i:4b280ddd1f], 1836), z Lucile Grahn w roli tytulowej. Sam tańczy rolę Jamesa. Inspiracją była oczywiście słynna "La Sylphide" (1832) stworzona dla Marii Taglioni - Bournonville oglądał ten balet w Paryżu w 1834 roku.
Pojawia sie w wielu teatrach Europy, m.in. w Sztokholmie, Oslo, Wiedniu. W 1841 roku opuszcza na 6 miesięcy Danię, po niefortunnym incydencie, w którym niechcący znieważył swego króla Christiana VIII[b:4b280ddd1f]****[/b:4b280ddd1f]. Udaje się, między innymi, do Włoch - przywiezione stamtąd wrażenia zaowocują jednym z najpopularniejszych baletów Bournonville'a, [i:4b280ddd1f]Napoli.[/i:4b280ddd1f]
W 1848 po raz ostatni pojawia się na scenie jako tancerz (w roli Waldemara we własnym balecie o tym samym tytule).
W 1870 roku przygotowuje kopenhaską premierę [i:4b280ddd1f]Lohengrina[/i:4b280ddd1f] Ryszarda Wagnera, a w 1872 [i:4b280ddd1f]Śpiewaków norymberskich[/i:4b280ddd1f].
W 1874 roku wyjeżdża do Rosji, gdzie spotyka się z Mariusem Petipa, a także ze swoim byłym uczniem, Szwedem Christianem Johanssonem, ktory odegrał ważną rolę w tworzeniu baletu rosyjskiego.
Po powrocie z podróży do kilku miast europejskich, wystawia w Kopenhadze swój ostatni balet ([i:4b280ddd1f]Z Syberii do Moskwy[/i:4b280ddd1f], 1876), a rok później wycofuje się z funkcji dyrektora artystycznego Baletu Królewskiego.
28 listopada 1879 roku odwiedza teatr po raz ostatni, a dwa dni później, 30 listopada, w drodze z kościoła upada na ulicy i umiera.
Bournonville pochowany jest na cmentarzu Asminderoed w Kopenhadze.
________
[b:4b280ddd1f]* Antoine Bournonville[/b:4b280ddd1f] (1760-1843) uczen Noverre'a, jeden z czołowych tancerzy ówczesnej Europy, obdarzony wielką charyzmą i świetną techniką.
[b:4b280ddd1f]** Vincenzo Galeotti[/b:4b280ddd1f] (1733-1816) stworzył podwaliny Duńskiego Baletu Królewskiego. Jego najsłynniejsze dzieło, [i:4b280ddd1f]Kaprysy Kupidyna i baletmistrza[/i:4b280ddd1f] (Amors og Balletmastererns Luner, 1786) jest najstarszym baletem w dzisiejszym repertuarze scenicznym.
[b:4b280ddd1f]***[/b:4b280ddd1f] August Bournonville miał także nieślubną córkę w Paryżu - dziewczynka o imieniu [b:4b280ddd1f]Louise Antoinette[/b:4b280ddd1f] urodziła się w 1829 roku, już po powrocie tancerza do Kopenhagi. Choc Bournonville przez całe życie utrzymywał istnienie córki w wielkiej tajemnicy, także przed najbliższymi, był w stałym kontakcie z jej przybranymi rodzicami (matka dziewczynki oddała ją w adopcję), a potem także z samą Louise Antoinette i jej własną rodziną. Z listów tancerza wyłania się postać odpowiedzialnego i kochającego ojca, który starał się zapewnić dostatnie życie swej córce. W Kopenhadze Bournonville miał także adoptowana córkę, Wilhelminę (ur. 1833), sierotę, którą znalazł w biednej dzielnicy miasta podczas epidemii cholery w 1851.
[b:4b280ddd1f]****[/b:4b280ddd1f] W marcu 1841 roku, podczas jednego z przedstawień, Bournonville został wygwizdany. Zwrócił się bezpośrednio do siedzącego w loży króla z pytaniem, co robić dalej. Król odpowiedział: "Kontynuować!" Potem jednak nałożył na tancerza czasowy areszt domowy za impertynencję i na 6 miesięcy zawiesił go w obowiązkach.
[size=18:4b280ddd1f][color=olive:4b280ddd1f]August Bournonville[/color:4b280ddd1f][/size:4b280ddd1f] (czytaj: burnąwil), światowej sławy duński tancerz i choreograf, urodził się 21 sierpnia 1805 roku w Kopenhadze. Był synem słynnego francuskiego tancerza Antoine'a Bournonville[b:4b280ddd1f]*[/b:4b280ddd1f] i jego gosposi, Szwedki Lovisy Sundberg.
W 1811, 6-letni August rozpoczął naukę tańca w Teatrze Królewskim w Kopenhadze, z którym związany będzie przez niemal całe swe życie. Już jako dziecko występował na deskach teatru, a jako 14-latek pojawił się w swej pierwszej poważnej roli aktorskiej. W 1816 roku ojciec Augusta objął funkcję dyrektora artystycznego baletu Teatru Królewskiego, dotychczas pełnioną przez Włocha Vincenzo Galeotti, nauczyciela Augusta[b:4b280ddd1f]**[/b:4b280ddd1f].
W 1820 roku, 15-letni August wyrusza z ojcem w swą pierwszą podróż do Paryża, gdzie podejmuje naukę tańca. Powraca tam w 1824 roku i przez 6 lat kontynuje studia, między innymi u Auguste'a Vestris. W 1826, po zdanych egzaminach w Académie Royale de la Musique, debiutuje na deskach Opery Paryskiej w [i:4b280ddd1f]pas de trois[/i:4b280ddd1f] w balecie Louisa Milona [i:4b280ddd1f]Nina ou La Folle par Amour[/i:4b280ddd1f] ("Nina albo szalona z milości").
Tańczy także w Kopenhadze, gdzie ostatecznie osiedla się w 1830 roku i żeni się ze Szwedką Heleną Fredriką Haakansson, z którą ma siedmioro dzieci[b:4b280ddd1f]***[/b:4b280ddd1f]. W tym samym roku podpisuje kontrakt jako pierwszy tancerz i dyrektor artystyczny Duńskiego Baletu Królewskiego. Wkrótce rozpoczyna wystawianie własnych baletów (patrz tablica chronologiczna niżej), między innymi wlasną wersje Sylfidy ([i:4b280ddd1f]Sylfiden[/i:4b280ddd1f], 1836), z Lucile Grahn w roli tytulowej. Sam tańczy rolę Jamesa. Inspiracją była oczywiście słynna "La Sylphide" (1832) stworzona dla Marii Taglioni - Bournonville oglądał ten balet w Paryżu w 1834 roku.
Pojawia sie w wielu teatrach Europy, m.in. w Sztokholmie, Oslo, Wiedniu. W 1841 roku opuszcza na 6 miesięcy Danię, po niefortunnym incydencie, w którym niechcący znieważył swego króla Christiana VIII[b:4b280ddd1f]****[/b:4b280ddd1f]. Udaje się, między innymi, do Włoch - przywiezione stamtąd wrażenia zaowocują jednym z najpopularniejszych baletów Bournonville'a, [i:4b280ddd1f]Napoli.[/i:4b280ddd1f]
W 1848 po raz ostatni pojawia się na scenie jako tancerz (w roli Waldemara we własnym balecie o tym samym tytule).
W 1870 roku przygotowuje kopenhaską premierę [i:4b280ddd1f]Lohengrina[/i:4b280ddd1f] Ryszarda Wagnera, a w 1872 [i:4b280ddd1f]Śpiewaków norymberskich[/i:4b280ddd1f].
W 1874 roku wyjeżdża do Rosji, gdzie spotyka się z Mariusem Petipa, a także ze swoim byłym uczniem, Szwedem Christianem Johanssonem, ktory odegrał ważną rolę w tworzeniu baletu rosyjskiego.
Po powrocie z podróży do kilku miast europejskich, wystawia w Kopenhadze swój ostatni balet ([i:4b280ddd1f]Z Syberii do Moskwy[/i:4b280ddd1f], 1876), a rok później wycofuje się z funkcji dyrektora artystycznego Baletu Królewskiego.
28 listopada 1879 roku odwiedza teatr po raz ostatni, a dwa dni później, 30 listopada, w drodze z kościoła upada na ulicy i umiera.
Bournonville pochowany jest na cmentarzu Asminderoed w Kopenhadze.
________
[b:4b280ddd1f]* Antoine Bournonville[/b:4b280ddd1f] (1760-1843) uczen Noverre'a, jeden z czołowych tancerzy ówczesnej Europy, obdarzony wielką charyzmą i świetną techniką.
[b:4b280ddd1f]** Vincenzo Galeotti[/b:4b280ddd1f] (1733-1816) stworzył podwaliny Duńskiego Baletu Królewskiego. Jego najsłynniejsze dzieło, [i:4b280ddd1f]Kaprysy Kupidyna i baletmistrza[/i:4b280ddd1f] (Amors og Balletmastererns Luner, 1786) jest najstarszym baletem w dzisiejszym repertuarze scenicznym.
[b:4b280ddd1f]***[/b:4b280ddd1f] August Bournonville miał także nieślubną córkę w Paryżu - dziewczynka o imieniu [b:4b280ddd1f]Louise Antoinette[/b:4b280ddd1f] urodziła się w 1829 roku, już po powrocie tancerza do Kopenhagi. Choc Bournonville przez całe życie utrzymywał istnienie córki w wielkiej tajemnicy, także przed najbliższymi, był w stałym kontakcie z jej przybranymi rodzicami (matka dziewczynki oddała ją w adopcję), a potem także z samą Louise Antoinette i jej własną rodziną. Z listów tancerza wyłania się postać odpowiedzialnego i kochającego ojca, który starał się zapewnić dostatnie życie swej córce. W Kopenhadze Bournonville miał także adoptowana córkę, Wilhelminę (ur. 1833), sierotę, którą znalazł w biednej dzielnicy miasta podczas epidemii cholery w 1851.
[b:4b280ddd1f]****[/b:4b280ddd1f] W marcu 1841 roku, podczas jednego z przedstawień, Bournonville został wygwizdany. Zwrócił się bezpośrednio do siedzącego w loży króla z pytaniem, co robić dalej. Król odpowiedział: "Kontynuować!" Potem jednak nałożył na tancerza czasowy areszt domowy za impertynencję i na 6 miesięcy zawiesił go w obowiązkach.