Taneczne wiersze
: sob gru 31, 2005 9:31 pm
Myśle, ze wartoby założyć wątek gdzie umieszczalibyśmy wiersze znanych lub nie autorów o tematyce tanecznej (nawet tylko lekko zachaczącej o nią) a potem oczywiscie dyskutowali.
Zaczynam:
[ice]Przekwitła tancerka[/ice]
ta pani wciąż jeszcze tańczy
wesoła jak młoda dziewczyna
lecz jest już w pięknosci swojej
nietrwała jak jedwab
moze barwy utracić na słońcu
może skurczyć się jak etamina
a wówczas powieszą ja w szafie
posród rzeczy o które nikt nie dba
jest ona juz tylko na oko
kto ja szarpnie ten ją rozedrze na zawsze
ostrożnie z nią młodzi tancerze
bo pęknie w tysiące zmarszczek
(o młodości wytrwała i dumna
o skóry jak angielskie zamsze
o twarze szerokie i twarde jak tarcze)
miedzy dancingiem
a sercem jej starem
jest most w pasy złote i szare
jakie tam mysli się snują
jaka mądrość tam przyjeżdża groźna
lecz o tym się ludzoim nie mówi
bo słuchają patrząc na zegarek
a przed jednym co by moze słuchał
musi milczeć tancerka nietrwała i trwożna
[ice]zgubiony tancerz[/ice]
zwiędły suknie i wachlarz z piór strusich
czas opada jak chmura szarańczy
wszystko kończy się prędzej niz musi
gra muzyka lecz nie ma z kim tańczyć
tancerz miły odszedł w dalszą drogę
gdzie jest nie wiem ani wy nie wiecie
jeśli tu go odszukać nie mogę
jakze znajdę go w wielkim wszechświecie
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska z tomu Dancing (1927)
Zaczynam:
[ice]Przekwitła tancerka[/ice]
ta pani wciąż jeszcze tańczy
wesoła jak młoda dziewczyna
lecz jest już w pięknosci swojej
nietrwała jak jedwab
moze barwy utracić na słońcu
może skurczyć się jak etamina
a wówczas powieszą ja w szafie
posród rzeczy o które nikt nie dba
jest ona juz tylko na oko
kto ja szarpnie ten ją rozedrze na zawsze
ostrożnie z nią młodzi tancerze
bo pęknie w tysiące zmarszczek
(o młodości wytrwała i dumna
o skóry jak angielskie zamsze
o twarze szerokie i twarde jak tarcze)
miedzy dancingiem
a sercem jej starem
jest most w pasy złote i szare
jakie tam mysli się snują
jaka mądrość tam przyjeżdża groźna
lecz o tym się ludzoim nie mówi
bo słuchają patrząc na zegarek
a przed jednym co by moze słuchał
musi milczeć tancerka nietrwała i trwożna
[ice]zgubiony tancerz[/ice]
zwiędły suknie i wachlarz z piór strusich
czas opada jak chmura szarańczy
wszystko kończy się prędzej niz musi
gra muzyka lecz nie ma z kim tańczyć
tancerz miły odszedł w dalszą drogę
gdzie jest nie wiem ani wy nie wiecie
jeśli tu go odszukać nie mogę
jakze znajdę go w wielkim wszechświecie
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska z tomu Dancing (1927)