[quote9b="jaromir"]Taniec , nie taniec - dyskusja od początku.
Jedni mają bardziej zawęzoną definicję , inni mniej. Niewątpliwie na rurze, przy drązku ruch z muzyką nazywany jest powszechnie tancem, takze przez dziennikarzy, więc tak się przyjmuje i tak będzie nazywany. W samej nazwie angielskiej od zawsze byl dance czyli taniec - o co kruszyć kopie, mierzyć siłę erotyzmu ( jakby taniec nie mógł być erotyczny, a nawet wulgarny ), mierzyć rozstawienie nóg i liczyć ilość elementów akrobatycznych, od ilu nie jest taniec?
Pole dance to niewątpliwie taniec.[/quote9b]
Dla mnie jest to taniec. Zdecydowanie.
Przez taniec rozumiem przeniesienie emocji związanych z odczuwaniem muzyki (również niewerbalnej), na własne ciało.
Taniec jest poezją ruchu. Przez Taniec wyrażasz siebie.
Nie ukrywam, że mój taniec przypomina raczej wędrówkę paralityka po zamarzniętym jeziorze. Jednakże uważam z całą stanowczością, mając "hen daleko" opinie innych, iż "pole dance" to taniec. Taniec przepełniony erotyzmem, taniec uwodzący, działający na zmysły. I nie mam tu na myśli podrzędnych nocnych klubów, gdzie tańczą miłośniczki "łupucupu", które z gracją mają wspólnego tyle, co Bolszoj z zakładem naprawy polonezów.
Wszak w królestwie zwierząt, samice czy też samce starają się uwodzić potencjalnych partnerów tańcem. A pole dance to jest właśnie to.
Niestety sprowadzona do podstawowych potrzeb najprostszych facetów, czyli: PPP (por***ać, popić, potańczyć - kolejność dowolna), sztuka tańca "przy rurze" jest wciąż odbierana i traktowana jako grzeszne dziecię.
Szkoda. Wielka szkoda.
[size=79b](wybaczcie formę posta. Zapijam dziś smutki i jestem agramatyczny w tym stanie

. Wasze zdrowie! [/size9b]