Forum Balet.pl

Oooj bardzo wam dziękuję za pocieszenie;);*;*

Father, świetnie powiedziane!

Powiedziane to może nieżle ale zastować to w życiu to jest dopiero sztuka.

Generalnie, pozytywne myślenie. :)

tak, to jest trudne aczkolwiek wykonalne :wink:
Myślę, że trzeba mocno po prostu mocno pracować nad sobą, swoim myśleniem i życiem żeby było to do zrealizowania.

Ja żałuję...czego? Napewno nie tego, że poszłam do szkoły baletowej. Jedynie tego, że na początku nie uwieżyłam w siebie i mi tak bardzo nie zależało, ale kiedy raz nauczyciel tak się na mnie wydarł chciałam mu pokazać, że wcale nie jest tak jak on mówi. I zrobiłam mu na złość...Teraz zawsze daję z siebie 200% możliwości :)

A ja żałuję,że nie mieszkam w jednym z pięciu miast, w których są baletówki, bo wtedy na pewno bym przynajmniej spróbowała iść do OSB. :sad:

Żałuję, że nie poszłam do OSB, ale nie miałam w sumie takiej możliwości, bo u mnie w mieście nie ma. Żałuję, że wcześniej niei zapisałam się na balet do mojego studia, że zbytnio się bałam, czy wstydziłam. W ogóle, ze moja przygoda z tańcem nie zaczęła się wcześniej tylko dopiero rok temu. A najbardziej jestem na siebie zła, że jak byłam mała mama mnie zapisywała do różnych zespołów tanecznych, a ja nigdzie nie chciałam zostać dłużej niż miesiąc.

Ja żałuję, że nie zaczęłam tańczyć kiedy byłam w odpowiednim wieku i kiedy była możliwość. Teraz jest trochę za późno.

Żałuję, że pozwoliłam sobą manipulować. Rodzice zaprowadzili mnie za rękę do POSM-u (Państwowa Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna). Przecierpiałam półora roku. I odpuściłam. Ale jestem z tego dumna.

Żałuję, że jestem jaka jestem. Ale to nie temat na rozważania o charakterze niedoszłej flecistki, słuchającej gothic metalu ;D

A ja żałuję że nie moge tańczyć w balecie. Żałuję że nie moge tańczyć na pointach :(
I załuję że chcę dac pluszowe serducho, ale nikt nie chce...:(