: sob lut 26, 2005 3:39 pm
No wlasnie, wchodzac na strony TVP2 w programie widnieje '"Czerwona Giselle", ale jesli sie na nia kliknie, pojawiaja sie informacje dotyczace "Spartakusa". A oto informacje o "Czerwonej Giselle" ze strony www.culture.pl (spektakl ten byl pokazywany w ubieglym sezonie w ramach I POZNANSKIEJ WIOSNY BALETOWEJ w Teatrze Wielkim w Poznaniu) :
[b:8a3b245a23]Sanktpetersburski Teatr Baletu Borisa Ejfmana: CZERWONA GISELLE
Spektakl poświęcony jest Oldze Spiesiwcewej, jednej z najznakomitszych tancerek XX wieku. Tańczyła m.in. w Teatrze Maryjskim, w legendarnym zespole Diagilewa, a Serge Lifar wystawił specjalnie dla niej GISELLE w Operze Paryskiej. Wyjątkowa artystka, opromieniona sławą, wychwalana przez krytyków i uwielbiana przez publiczność, dwadzieścia lat spędziła w klinice dla psychicznie chorych pod Nowym Jorkiem, całkowicie samotna i ubezwłasnowolniona. Ejfman wybrał tytuł dla swojego baletu, gdy zobaczył wykonany przez Spiesewcową rysunek tancerki w białym kostiumie Giselle, ale w czerwonych baletkach, widziany jakby zza czerwonego welonu. Nie jest to historia życia Olgi Spiesewcowej, ale próba uogólnienia losów jej i wielu innych artystów zmuszonych do opuszczenia Rosji i kończących życie tragicznym finałem. Spektaklowi towarzyszy muzyka Georgesa Bizeta, Piotra Czajkowskiego i Alfreda Schnittkego.[/b:8a3b245a23]
[b:8a3b245a23]Sanktpetersburski Teatr Baletu Borisa Ejfmana: CZERWONA GISELLE
Spektakl poświęcony jest Oldze Spiesiwcewej, jednej z najznakomitszych tancerek XX wieku. Tańczyła m.in. w Teatrze Maryjskim, w legendarnym zespole Diagilewa, a Serge Lifar wystawił specjalnie dla niej GISELLE w Operze Paryskiej. Wyjątkowa artystka, opromieniona sławą, wychwalana przez krytyków i uwielbiana przez publiczność, dwadzieścia lat spędziła w klinice dla psychicznie chorych pod Nowym Jorkiem, całkowicie samotna i ubezwłasnowolniona. Ejfman wybrał tytuł dla swojego baletu, gdy zobaczył wykonany przez Spiesewcową rysunek tancerki w białym kostiumie Giselle, ale w czerwonych baletkach, widziany jakby zza czerwonego welonu. Nie jest to historia życia Olgi Spiesewcowej, ale próba uogólnienia losów jej i wielu innych artystów zmuszonych do opuszczenia Rosji i kończących życie tragicznym finałem. Spektaklowi towarzyszy muzyka Georgesa Bizeta, Piotra Czajkowskiego i Alfreda Schnittkego.[/b:8a3b245a23]