Strona 19 z 33
: sob kwie 16, 2011 6:02 pm
autor: Ewa J.
To liczę, że jeśli już na coś trafisz podzielisz się z nami tutaj

Smekalova ze względu na powierzchowność i nawyki aktorskie nabyte u Ejfmana jakoś bardzo trudno mi sobie wyobrazić w tym spektaklu, ale jeśli chodzi o Zvereva to kto wie - może okaże się właśnie strzałem w 10?

A skoro twierdzisz, że cenisz go za dobre aktorstwo
i arystokratyczny wygląd to tym samym za te cechy, które właśnie w Parc są bardzo ważne, wręcz niezbędne.
: sob kwie 16, 2011 7:59 pm
autor: Blanche
[quote7f="Ewa J."]Smekalova ze względu na powierzchowność i nawyki aktorskie nabyte u Ejfmana jakoś bardzo trudno mi sobie wyobrazić w tym spektaklu[/quote7f]
Mi raczej chodziło o to, że po prostu może wzbudzić więcej emocji niż Zverev czy Sergeyev, bo zawsze je wzbudza

.
: ndz kwie 17, 2011 10:46 am
autor: Ewa J.
Zrozumiałam, nie trzeba dopowiadać;) to wynikało jasno z Twojej wypowiedzi, a ja jak zwykle wyraziłam swoje subiektywne odczucie:)
: ndz kwie 17, 2011 10:52 am
autor: Blanche
A co sądzisz o Kondaurovej? Właśnie ona ma tańczyć ze Smekalovem. Na rosyjskim forum czytałam opinie, że jest zbyt "agresywnie kobieca", za mało w niej subtelności potrzebnej do tej roli. Jak uważasz?
(nagranie z POB czeka u mnie w kolejce do obejrzenia, więc póki co trudno mi sformułować własne zdanie)
: ndz kwie 17, 2011 11:48 am
autor: Ewa J.
Kondaurovą lubię, ale prawie wcale nie znam jej możliwości. Widziałam ją tylko w "Ognistym ptaku", "Don Kichocie" i "Giselle" (jeśli chodzi o całe balety, ale w tych dwóch ostatnich to były role ulicznej tancerki i Mirty, dlatego niewiele można powiedzieć) Czytałam Twoją opinię że wg Ciebie sprawdza się w dość monolitycznym repertuarze, nie chce przekręcać bo już nie pamiętam dokładnie ale chyba miałaś na myśli głównie role silnych kobiet o zdecydowanym charakterze.
Zastanawiam się, może ona jest typem tancerki, która lepiej czułaby się we współczesnym repertuarze? Takim typem jest np. Gillot która pewnie nie byłaby tak lubiana przez wielu jeśli znano by tylko jej klasyczne kreacje, z kolei na drugim biegunie mamy Letestu - ona lepiej wypada w tradycyjnym repertuarze.
Dlatego nie chciałabym gdybać, ale myślę że Parc mógłby być dla Kondaurovej świetnym sprawdzianem, na pewno po zobaczeniu jej w tym mogłabym powiedzieć znacznie więcej. I nie zdziwiłabym się, gdyby wypadła równie dobrze - tak jak przypuszczam - Diana, dlatego ją również bardzo chętnie bym zobaczyła.
: pn kwie 18, 2011 8:06 am
autor: Blanche
Właśnie przeczytałam opinię krytyka, który był na próbach Kondaurovej i Smekalova. Cytuję:
"U tej pary akcenty zostały przesunięte: to Smekalov staje się głównym bohaterem baletu i cała fabuła koncentruje się wokół niego. Staje się to przedstawieniem o męskiej namiętności i to ona budzi żar w zimnej i niedostępnej piękności Kondaurovej"
[quotebc="Ewa J."]Zastanawiam się, może ona jest typem tancerki, która lepiej czułaby się we współczesnym repertuarze?[/quotebc]
To na pewno, przez długi czas była właściwie uważana za lepszą we współczesnych choreografiach, np. Forsythe'a.
: pn kwie 18, 2011 8:20 am
autor: Ewa J.
W takim razie nie pozostaje nam już nic innego jak czekać (albo raczej: mieć nadzieję) na pojawienie się jakichś nagrań. I teraz Smekalova też już jestem ciekawa. A jeśli chodzi o cytat to świadczy o tym, że wszystko przebiega zgodnie z planem - bo tak właśnie powinno być, główna bohaterka przez bardzo długi czas jest zimna i niedostępna, dając kilka razy prztyczka w nos uwodzicielowi, ulega po wielu podchodach. Dzięki za informowanie na bieżąco i o tych detalach

: pn kwie 18, 2011 9:50 am
autor: Blanche
To może po prostu Vichneva i Tereshkina sprawiły zupełnie inne wrażenie. Dla porównania opinie na temat wykonań tych tancerek:
"Diana Vishneba, prawdopodobnie najbardziej zbliżyła się do zamysłu choreografa. Jej bohaterka przechodzi swoją drogę: od przeczucia miłości do wewnętrznego palenia się, zapieczętowanego zewnętrznym opanowaniem; od erotycznych męczarni i intymnych fantazji do somnambulicznego pogrążenia w zmysłowość. I wreszcie, do zrzucenia każdej okowy, do uwolnienia się ciała - gdy przychodzi do kochanka i ogrodnicy ściągają z niej suknię, zostawiając w jednej krótkiej koszuli. Wtedy staje się odczuwalnie czuła i ciepła, jednak najbardziej jaskrawa jest plastyka tancerki, która jest pełna jaskrawej emocjonalności, której nie było w tańcu Francuzów. Vishneva tańczy Preljocaja po rosyjsku, napełniając balet liryzmem i przekształcając go w poemat o tym, jak pożądanie przeradza się w miłość."
"Viktoria Tereshkina również dała przedstawieniu emocjonalną potęgę, choć w inny sposób. Tu do miłości dodano cierpienie, i nawet w pierwszy, jeszcze powściągliwy duet, wnosi ona pełen ekspresji żar i przeczucie tragedii. W ostatnim duecie ona tańczy nie pierwsze spotkanie, ale rozstanie, pożegnanie na wieki i beznadziejność. Miłosny amok Preljocaja napełniony jest u niej dramatyzmem."
(tłumaczenie może nie najlepsze, ale mam nadzieję, że w miarę oddaje sens)
: pn kwie 18, 2011 10:06 am
autor: Joanna Bednarczyk
[quote4a="Blanche"]To może po prostu Vichneva i Tereshkina sprawiły zupełnie inne wrażenie. Dla porównania opinie na temat wykonań tych tancerek:
"Diana Vishneba, prawdopodobnie najbardziej zbliżyła się do zamysłu choreografa. Wtedy staje się odczuwalnie czuła i ciepła, jednak najbardziej jaskrawa jest plastyka tancerki, która jest pełna jaskrawej emocjonalności, której nie było w tańcu Francuzów. Vishneva tańczy Preljocaja po rosyjsku, napełniając balet liryzmem i przekształcając go w poemat o tym, jak pożądanie przeradza się w miłość."[/quote4a]
Dla mnie to niekonsekwentne, albo najbardziej zbliżyła się do zamysłu choregrafa albo była pełna jaskrawej emocjonalności bo te dwie rzeczy się wykluczają. To wrecz wbrew poetyce Preljocaja. I czego jak czego ale w wykonaniach Parku przez tancerzy BOP jest bardzo dużo liryzmu własnie wyrafinowanego liryzmu bo jaskrwa emecjonalnośc to jednak coś innego. Ten balet nieprzypadkowo odwołuje się do określonej epoki osadzonej w określonej kulturze i tak jak trzeba zrozumiec Robbinsa i np. jego purytański erotyzm w In the Night tak trzeba zrozumieć cielesność Preljocaja. Uwzględnieniając idywidualną interpretację ale ze zrozumieniem stylu i poetyki danego twórcy. Mam nadzieje ze opinie sa bardziej egzaltowane niż same interpretacje.
miłosny amok Preljocaja ????- o oczym w ogóle oni piszą.
: pn kwie 18, 2011 5:37 pm
autor: Ewa J.
Rzeczywiście te teksty są strasznie mętne i niespójne, myślę że niekoniecznie ma to związek z tłumaczeniem;) Tak czy inaczej wygląda na to że autor recenzji za bardzo nie ma pojęcia o co w ogóle chodzi w tym spektaklu. Moment, gdy ogrodnicy ściągają suknię rzeczywiście poprzedza ostatnie spotkanie bohaterów, ale tak jak napisała Joanna, ten duet i w ogóle cały spektakl dalekie są od egzaltacji, nie mają zupełnie nic wspólnego z "jaskrawą emocjonalnością", wylewnością, jakąkolwiek ostentacją- całkiem na odwrót. I to, że "jaskrawej emocjonalności" nie było w tańcu Francuzów jest właśnie wartością, zaletą, a jeśli ktoś uważa że tego tu brakowało jest w dużym błędzie i daje dowód na to, że nie zrozumiał zupełnie koncepcji choreografa. Od siebie dodam, że właśnie tak tutaj chwalone walory interpretacji Diany były czymś, co rzeczywiście uderzyło mnie bardzo nieprzyjemnie w jej kreacji w "Damie kameliowej". Oby więc te słowa nie pokryły się z tym co miało miejsce w rzeczywistości..