[quote:d6594e235c="Katia"]W Rosji z ogółu zarabia się mało... Ludzie tam żyją bardzo skromnie i ubogo. 200 dolarów to według mnie nie najgorzej (nawet patrząc na te tabele które podała Blanche) [/quote:d6594e235c]
Poza tym trzeba patrzeć, ile kosztuje utrzymanie się w Rosji, a nie porównywać z kwotami, jakie zarabiają w Stanach. Poza tym ogólnie w Maryjskim, mimo prestiżu, zarobki nie są wysokie. W jednym filmie dokumentalnym było o tym wspomniane i tancerze mówili, że mimo lepszych warunków na Zachodzie (nie tylko finansowych) wolą zostać w Maryjskim, ze względu na prestiż, ale też atmosferę - ćwiczą w tych samych salach, co Pawłowa, Niżyński, przechadzają się tymi samymi korytarzami... ;).
Taniec w TVP Kultura - program
[quote:d4807c7059="Blanche"]Poza tym trzeba patrzeć, ile kosztuje utrzymanie się w Rosji[/quote:d4807c7059]
No tak, nie wzięłam tego argumentu pod uwagę. Rzeczywiście, życie w Petersburgu z pewnością nie jest tanie. ;)
Maryjski to jest mój ulubiony teatr baletowy w Rosji. ( Chociaż Bolszoj też jest świetny ;) )
Tak patrząc na stronę główną Maryjskiego, to dużo tancerzy tam mają :D
No tak, nie wzięłam tego argumentu pod uwagę. Rzeczywiście, życie w Petersburgu z pewnością nie jest tanie. ;)
Maryjski to jest mój ulubiony teatr baletowy w Rosji. ( Chociaż Bolszoj też jest świetny ;) )
Tak patrząc na stronę główną Maryjskiego, to dużo tancerzy tam mają :D
[quote:0cb5e7d118="Katia"]No tak, nie wzięłam tego argumentu pod uwagę. Rzeczywiście, życie w Petersburgu z pewnością nie jest tanie. ;) [/quote:0cb5e7d118]
Ale mi chodziło w drugą stronę ;). Że może to nie jest dużo, ale na utrzymanie właśnie może wystarczać, i pewnie wystarcza. Gdyby polskie zarobki przeliczać na dolary, to też by zarobki nie były tak wysokie, może wyższe niż w Rosji, ale też bez szału ;).
Ale mi chodziło w drugą stronę ;). Że może to nie jest dużo, ale na utrzymanie właśnie może wystarczać, i pewnie wystarcza. Gdyby polskie zarobki przeliczać na dolary, to też by zarobki nie były tak wysokie, może wyższe niż w Rosji, ale też bez szału ;).
Wracając do właściwego tematu ;), przypominam:
Niedziela 1.08. - "Romeo i Julia" z Paryża o 11.00
Z innych rzeczy:
Poniedziałek 2.08. - "Pietruszka" z Kirowa o 0:05 (ale chyba nie jest to wersja Fokina)
Niedzielka 8.08. - "Markietanka" z Kirowa o 16:50 (krótkie; można zobaczyć na youtube w dwóch częściach, [URL=http://www.youtube.com/watch?v=tNyp-WPV-aM]tutaj pierwsza[/URL])
Piątek 13.08. - "Korsarz" z Maryjskiego z Asylmuratovą o 14.30.
Niedziela 1.08. - "Romeo i Julia" z Paryża o 11.00
Z innych rzeczy:
Poniedziałek 2.08. - "Pietruszka" z Kirowa o 0:05 (ale chyba nie jest to wersja Fokina)
Niedzielka 8.08. - "Markietanka" z Kirowa o 16:50 (krótkie; można zobaczyć na youtube w dwóch częściach, [URL=http://www.youtube.com/watch?v=tNyp-WPV-aM]tutaj pierwsza[/URL])
Piątek 13.08. - "Korsarz" z Maryjskiego z Asylmuratovą o 14.30.
WIELKIE TAŃCZENIE W TVP KULTURA
Od 6 sierpnia w piątkowe wieczory TVP Kultura zaprasza wszystkich z wyczuciem rytmu na wieloodcinkowy cykl filmów dokumentalnych - âWielkie tańczenieâ.
W cyklu zaprezentowany jest taniec w różnych formach, pochodzący z 18 krajów świata, przedstawiony w różnych aspektach. W każdym kraju kultura tańca jest inna, ponieważ taniec kształtował się tam w różnych warunkach. Fakt ten powoduje, że w tańcu odnajdujemy ogromną różnorodność stylów.
6 sierpnia
emisja: 19:00
Potęga tańca reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Jacques d'Amboise, Gregg Burge, Malavika Surukkai, Irek Mukhamedov, Vazhuvoor Samaraj Pillai, Wim Vandekeybus.
Pierwszy program z cyklu pt. "Potęga tańca" ma charakter ogólny, w dużej mierze filozoficzny i próbuje wyjaśnić, na ile taniec zawarty jest w naszych genach i organicznie związany z naszym ciałem i życiem. Prezentacja corocznego spotkania dzieci z różnych stron świata w Nowym Jorku i ich ćwiczenia taneczne. Spotkanie to ma na celu uświadomienie dzieciom, na ile taniec - podobnie, jak inne zjawiska kulturowe ulega przenikaniu w czasie wspólnej pracy oraz może wzmocnić więzy przyjaźni i wyrobienie tolerancji na "inność" kulturową". Dzieci wspólnie ćwiczą, ponadto informują, czym jest dla nich taniec. Zajęcia prowadzi Jacques d'Amboise, dawniej świetny tancerz, obecnie choreograf i patron idei "wielkiego tańczenia".
13 sierpnia
emisja: 19:00
Tańczmy Panu reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Kalanidhi Narayanan, Akinwumi Isola, Thomas Kane, Michael Taylor,Diane Apostolos Cappadona, Oyin Ogumba, Aina Olakankan Ajike, Bayo Ogundijo, Kapila Vatsyayan, Appukutan Nair.
Odcinek poświęcony jest problemowi wyrażania uczuć do Boga poprzez taniec. W dawnych czasach taniec wykonywany był tylko w świątyniach. Obecnie przeniesiony został do sal widowiskowych i przedstawiany jest w formie widowisk baletowych, nie traci jednak na ogół wiele ze swoich świętych korzeni. O związku tańca z religią wypowiadają się w programie głównie teologowie różnych religii. Ukazane są w krótszych (Hiszpania, rekonstrukcja starożytnej Grecji) lub dłuższych (plemię Joruba z Afryki, Indie) fragmentach taneczne obrzędy religijne różnych kultur i wyznań.
20 sierpnia
emisja: 19:00
Eros i taniec reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Jon Jonassen Jonassen, Richard Beauvais, Jeffrey Wrighson, Cynthia Fowler, Kathleen Gerson
Odcinek poświęcony tańcowi towarzyskiemu, jego roli i znaczeniu w różnych krajach i kulturach. Taniec towarzyski wiąże się w dużym stopniu z ludzką potrzebą bycia razem. Potrzeba ta dotyczy zarówno bycia razem kobiety z mężczyzną, jak też działania wspólnotowego, wspólnot koedukacyjnych, żeńskich i męskich. Przykłady tych wspólnot ukazują kolejne fragmenty programu - wizyty w USA, na wyspach Polinezji i w Maroku. Ostatni odcinek poświęcony jest rock and rollowi - tańcowi, który był jedną z form amerykańskiego wyzwolenia, zerwania z tabu. Promieniowanie tego tańca na świat (podobnie, jak i całej idei wyzwolenia) spowodowało duże zmiany w lokalnych kulturach całego świata, a więc również w obyczajach tanecznych. Tak więc autorzy programu widzą w tańcu towarzyskim nie tylko sposób na podtrzymywanie tradycji, ale również uzewnętrzniania przemian kulturowych.
27 sierpnia
emisja: 19:00
Taniec dworski reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Elisabeth Aldrich, Francine Lancelot Lancelot, Tadamoro Ono, Toshiri Mayuzumi, Kwame Arhin.
Odcinek poświęcony tradycji tańca dworskiego. Od dawna monarchowie zwracali dużą uwagę na taniec, jako ważny element ceremoniału dworskiego. Miał on od zawsze nie tylko cieszyć oczy, czy uświetniać uroczystości, ale przede wszystkim demonstrować potęgę monarchy, uniżoność poddanych, wskazywać na różnice w pochodzeniu społecznym, podtrzymywać narodową tożsamość i tradycję. Rys historyczny dworskiego tańca w Europie - opis tradycji dworu Ludwika XIV - Króla Słońce, dworski ceremoniał w Japonii, tańce dworskie (koronacyjne) w królestwie Aszantów (Złote Wybrzeże â Ghana), dwór jawajski. W kolejnych fragmentach jest też informacja, jakie znaczenie ma obecnie taniec dworski w krajach, gdzie niegdyś pełnił tak wielką rolę.
3 września
emisja: 19:00
Klasyka tańca reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Ichinawa Ennosuke, Oleg Vinogradov, Ninel Kurgapkina, Kataoka Takao, Larissa Lezniha, Bando Tamasabura.
Film dokumentalny poświęcony historii baletu klasycznego i japońskiego teatru Kabuki - podobieństwa i różnice obu konwencji teatralnych przedstawiono na przykładzie baletu "Śpiąca królewna" w wykonaniu Teatru im. Kirowa z St. Petersburga i sekwencji Kabuki "Kinnozai sarushin dairi", "Satamoyo azami no ironui" oraz "Meoto Dojoji".
10 września
Emisja: 19:00
Tradycja jest w nas reż. Muffie Meyer, Ellen Hovde
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Twyla Tharp, Garth Fagan, Sordono Kusomo, Elizabeth Kendall, Ruth St. Denis, Jane Dudley, Martha Graham.
Kolejny program z cyklu "Wielkie tańczenie" omawia historię tańca w wieku XX. Wiek ten przyniósł baletowi i jego twórcom całkowite wyzwolenie, a właściwie to tancerze wywalczyli sobie to wyzwolenie. Początkowo odrzucali wszystkie kanony, lub postępowali przeciwko kanonom. Potem jednak większość z nich doszła do wniosku, że warto korzystać z tradycji, ale należy ją wzbogacać o własne pomysły. Program jest szeregiem luźnych wypowiedzi czołowych współczesnych tancerzy i choreografów (niektóre wypowiedzi są dawne, np. wypowiedź Marty Graham), powiązanych fragmentami baletowymi. W polu "uczestnicy" odnotowani są ci, którzy się wypowiadają, w polu "tancerz" artyści, którzy występują. Wiodącymi postaciami baletu, o których w tym programie mówi się (lub oni sami mówią o sobie) są: Isadora Duncan, Martha Graham, Katherine Dunham, George Balanchine i Twyla Tharp.
17 września
emisja: 19:00
Nowe światy, nowe formy reż. Orlando Bagwell
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Santos Rodriquez Joao Jorga, Bernice Johnson Johnson, Sheila Walker, Analia da Paz Santos, Norma Miller.
Kolejny odcinek cyklu âWielkie tańczenieâ zatytułowany "Nowe światy, nowe formy". Muzyka i taniec łączą człowieka z przeszłością, pozwalają odnaleźć swoje korzenie. Fakt ten miał szczególne znaczenie dla milionów przymusowych emigrantów murzyńskich, których przewieziono z Afryki do USA, Brazylii, na Kubę i Jamajkę. Wierność rodzimej muzyce i kultowemu tańcowi była dla tych ludzi jedynym sposobem na przetrwanie i istotnym elementem oporu. Miejscowe władze tępiły bowiem ostro kulturę murzyńską. Jednak wpływy kulturowe dokonywały się nieuchronnie: z jednej strony emigranci murzyńscy wchłaniali kulturę miejscową, z drugiej zaś sami wywierali ogromny wpływ na tubylców. Początkowo były to niemal wyłącznie śpiewy i tańce kultowe; z czasem jednak zaczęły również służyć rozrywce. Fuzja ta dała tak popularne później tańce, jak: charleston, swing i rock and roll. Biali zafascynowani byli taneczną kulturą czarnych, jednak ich tolerancja długo nie obejmowała wspólnych zabaw. Jeszcze w latach 60 - tych ubiegłego stulecia ogromnie popularny w USA "Buddy Deane Show" był programem przeznaczonym wyłącznie dla czarnych, lub białych. Między innymi dlatego, gdy wydano w USA zdecydowaną walkę przeciwko rasizmowi, taniec stał się jedną z najbardziej istotnych metod tej walki. Kolejne ruchy wolnościowe, które przyniosły całkowite równouprawnienie czarnych, wykorzystywały taniec jako narzędzie "powrotu do korzeni", czyli rodzimej kultury afrykańskiej. W programie opisującym wszystkie te wątki, bogato ilustrowanym tańcami ludowymi, kultowymi i rozrywkowymi wypowiadają się: antropolodzy, badacze kultury, choreografowie i tancerze.
24 września
emisja: 19:00
Taniec jednoczy świat reż. Marc Obenhaus
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Peter Sellars, Falakika Mauvaka, Judy Mitoma, Little Crow, Rauol Trujillo.
Relacja z Festiwalu Narodów Pacyfiku (danych odnośnie czasu wydarzenia brak). Festiwal odbył się w Los Angeles - konglomeracie ludów i kultur, miejscu, gdzie żyje bardzo wielu przedstawicieli narodów azjatyckich, afrykańskich, indiańskich i wyspiarzy z Pacyfiku (lub ich dalekich potomków). Festiwal miał wiele celów: z pewnością jednym z nich było uatrakcyjnienie życia kulturalnego miasta, ale ponadto była też szczera chęć poznania kultur egzotycznych oraz dania pewnego zadośćuczynienia ludom podbitym, których kulturę Amerykanie niegdyś tępili. W programie znajduje się wiele prezentacji tańców egzotycznych (Aborygeni, Indianie, Murzyni, Indonezyjczycy), szereg wspólnych zabaw i nauki tańców, ponadto wypowiedzi choreografów, animatorów festiwalu, tancerzy ludowych i kultowych, kulturoznawców.
Od 6 sierpnia w piątkowe wieczory TVP Kultura zaprasza wszystkich z wyczuciem rytmu na wieloodcinkowy cykl filmów dokumentalnych - âWielkie tańczenieâ.
W cyklu zaprezentowany jest taniec w różnych formach, pochodzący z 18 krajów świata, przedstawiony w różnych aspektach. W każdym kraju kultura tańca jest inna, ponieważ taniec kształtował się tam w różnych warunkach. Fakt ten powoduje, że w tańcu odnajdujemy ogromną różnorodność stylów.
6 sierpnia
emisja: 19:00
Potęga tańca reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Jacques d'Amboise, Gregg Burge, Malavika Surukkai, Irek Mukhamedov, Vazhuvoor Samaraj Pillai, Wim Vandekeybus.
Pierwszy program z cyklu pt. "Potęga tańca" ma charakter ogólny, w dużej mierze filozoficzny i próbuje wyjaśnić, na ile taniec zawarty jest w naszych genach i organicznie związany z naszym ciałem i życiem. Prezentacja corocznego spotkania dzieci z różnych stron świata w Nowym Jorku i ich ćwiczenia taneczne. Spotkanie to ma na celu uświadomienie dzieciom, na ile taniec - podobnie, jak inne zjawiska kulturowe ulega przenikaniu w czasie wspólnej pracy oraz może wzmocnić więzy przyjaźni i wyrobienie tolerancji na "inność" kulturową". Dzieci wspólnie ćwiczą, ponadto informują, czym jest dla nich taniec. Zajęcia prowadzi Jacques d'Amboise, dawniej świetny tancerz, obecnie choreograf i patron idei "wielkiego tańczenia".
13 sierpnia
emisja: 19:00
Tańczmy Panu reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Kalanidhi Narayanan, Akinwumi Isola, Thomas Kane, Michael Taylor,Diane Apostolos Cappadona, Oyin Ogumba, Aina Olakankan Ajike, Bayo Ogundijo, Kapila Vatsyayan, Appukutan Nair.
Odcinek poświęcony jest problemowi wyrażania uczuć do Boga poprzez taniec. W dawnych czasach taniec wykonywany był tylko w świątyniach. Obecnie przeniesiony został do sal widowiskowych i przedstawiany jest w formie widowisk baletowych, nie traci jednak na ogół wiele ze swoich świętych korzeni. O związku tańca z religią wypowiadają się w programie głównie teologowie różnych religii. Ukazane są w krótszych (Hiszpania, rekonstrukcja starożytnej Grecji) lub dłuższych (plemię Joruba z Afryki, Indie) fragmentach taneczne obrzędy religijne różnych kultur i wyznań.
20 sierpnia
emisja: 19:00
Eros i taniec reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Jon Jonassen Jonassen, Richard Beauvais, Jeffrey Wrighson, Cynthia Fowler, Kathleen Gerson
Odcinek poświęcony tańcowi towarzyskiemu, jego roli i znaczeniu w różnych krajach i kulturach. Taniec towarzyski wiąże się w dużym stopniu z ludzką potrzebą bycia razem. Potrzeba ta dotyczy zarówno bycia razem kobiety z mężczyzną, jak też działania wspólnotowego, wspólnot koedukacyjnych, żeńskich i męskich. Przykłady tych wspólnot ukazują kolejne fragmenty programu - wizyty w USA, na wyspach Polinezji i w Maroku. Ostatni odcinek poświęcony jest rock and rollowi - tańcowi, który był jedną z form amerykańskiego wyzwolenia, zerwania z tabu. Promieniowanie tego tańca na świat (podobnie, jak i całej idei wyzwolenia) spowodowało duże zmiany w lokalnych kulturach całego świata, a więc również w obyczajach tanecznych. Tak więc autorzy programu widzą w tańcu towarzyskim nie tylko sposób na podtrzymywanie tradycji, ale również uzewnętrzniania przemian kulturowych.
27 sierpnia
emisja: 19:00
Taniec dworski reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Elisabeth Aldrich, Francine Lancelot Lancelot, Tadamoro Ono, Toshiri Mayuzumi, Kwame Arhin.
Odcinek poświęcony tradycji tańca dworskiego. Od dawna monarchowie zwracali dużą uwagę na taniec, jako ważny element ceremoniału dworskiego. Miał on od zawsze nie tylko cieszyć oczy, czy uświetniać uroczystości, ale przede wszystkim demonstrować potęgę monarchy, uniżoność poddanych, wskazywać na różnice w pochodzeniu społecznym, podtrzymywać narodową tożsamość i tradycję. Rys historyczny dworskiego tańca w Europie - opis tradycji dworu Ludwika XIV - Króla Słońce, dworski ceremoniał w Japonii, tańce dworskie (koronacyjne) w królestwie Aszantów (Złote Wybrzeże â Ghana), dwór jawajski. W kolejnych fragmentach jest też informacja, jakie znaczenie ma obecnie taniec dworski w krajach, gdzie niegdyś pełnił tak wielką rolę.
3 września
emisja: 19:00
Klasyka tańca reż. Geoff Dunlop
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Ichinawa Ennosuke, Oleg Vinogradov, Ninel Kurgapkina, Kataoka Takao, Larissa Lezniha, Bando Tamasabura.
Film dokumentalny poświęcony historii baletu klasycznego i japońskiego teatru Kabuki - podobieństwa i różnice obu konwencji teatralnych przedstawiono na przykładzie baletu "Śpiąca królewna" w wykonaniu Teatru im. Kirowa z St. Petersburga i sekwencji Kabuki "Kinnozai sarushin dairi", "Satamoyo azami no ironui" oraz "Meoto Dojoji".
10 września
Emisja: 19:00
Tradycja jest w nas reż. Muffie Meyer, Ellen Hovde
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Twyla Tharp, Garth Fagan, Sordono Kusomo, Elizabeth Kendall, Ruth St. Denis, Jane Dudley, Martha Graham.
Kolejny program z cyklu "Wielkie tańczenie" omawia historię tańca w wieku XX. Wiek ten przyniósł baletowi i jego twórcom całkowite wyzwolenie, a właściwie to tancerze wywalczyli sobie to wyzwolenie. Początkowo odrzucali wszystkie kanony, lub postępowali przeciwko kanonom. Potem jednak większość z nich doszła do wniosku, że warto korzystać z tradycji, ale należy ją wzbogacać o własne pomysły. Program jest szeregiem luźnych wypowiedzi czołowych współczesnych tancerzy i choreografów (niektóre wypowiedzi są dawne, np. wypowiedź Marty Graham), powiązanych fragmentami baletowymi. W polu "uczestnicy" odnotowani są ci, którzy się wypowiadają, w polu "tancerz" artyści, którzy występują. Wiodącymi postaciami baletu, o których w tym programie mówi się (lub oni sami mówią o sobie) są: Isadora Duncan, Martha Graham, Katherine Dunham, George Balanchine i Twyla Tharp.
17 września
emisja: 19:00
Nowe światy, nowe formy reż. Orlando Bagwell
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Santos Rodriquez Joao Jorga, Bernice Johnson Johnson, Sheila Walker, Analia da Paz Santos, Norma Miller.
Kolejny odcinek cyklu âWielkie tańczenieâ zatytułowany "Nowe światy, nowe formy". Muzyka i taniec łączą człowieka z przeszłością, pozwalają odnaleźć swoje korzenie. Fakt ten miał szczególne znaczenie dla milionów przymusowych emigrantów murzyńskich, których przewieziono z Afryki do USA, Brazylii, na Kubę i Jamajkę. Wierność rodzimej muzyce i kultowemu tańcowi była dla tych ludzi jedynym sposobem na przetrwanie i istotnym elementem oporu. Miejscowe władze tępiły bowiem ostro kulturę murzyńską. Jednak wpływy kulturowe dokonywały się nieuchronnie: z jednej strony emigranci murzyńscy wchłaniali kulturę miejscową, z drugiej zaś sami wywierali ogromny wpływ na tubylców. Początkowo były to niemal wyłącznie śpiewy i tańce kultowe; z czasem jednak zaczęły również służyć rozrywce. Fuzja ta dała tak popularne później tańce, jak: charleston, swing i rock and roll. Biali zafascynowani byli taneczną kulturą czarnych, jednak ich tolerancja długo nie obejmowała wspólnych zabaw. Jeszcze w latach 60 - tych ubiegłego stulecia ogromnie popularny w USA "Buddy Deane Show" był programem przeznaczonym wyłącznie dla czarnych, lub białych. Między innymi dlatego, gdy wydano w USA zdecydowaną walkę przeciwko rasizmowi, taniec stał się jedną z najbardziej istotnych metod tej walki. Kolejne ruchy wolnościowe, które przyniosły całkowite równouprawnienie czarnych, wykorzystywały taniec jako narzędzie "powrotu do korzeni", czyli rodzimej kultury afrykańskiej. W programie opisującym wszystkie te wątki, bogato ilustrowanym tańcami ludowymi, kultowymi i rozrywkowymi wypowiadają się: antropolodzy, badacze kultury, choreografowie i tancerze.
24 września
emisja: 19:00
Taniec jednoczy świat reż. Marc Obenhaus
scenariusz: Rhoda Grauer
wykonawcy: Peter Sellars, Falakika Mauvaka, Judy Mitoma, Little Crow, Rauol Trujillo.
Relacja z Festiwalu Narodów Pacyfiku (danych odnośnie czasu wydarzenia brak). Festiwal odbył się w Los Angeles - konglomeracie ludów i kultur, miejscu, gdzie żyje bardzo wielu przedstawicieli narodów azjatyckich, afrykańskich, indiańskich i wyspiarzy z Pacyfiku (lub ich dalekich potomków). Festiwal miał wiele celów: z pewnością jednym z nich było uatrakcyjnienie życia kulturalnego miasta, ale ponadto była też szczera chęć poznania kultur egzotycznych oraz dania pewnego zadośćuczynienia ludom podbitym, których kulturę Amerykanie niegdyś tępili. W programie znajduje się wiele prezentacji tańców egzotycznych (Aborygeni, Indianie, Murzyni, Indonezyjczycy), szereg wspólnych zabaw i nauki tańców, ponadto wypowiedzi choreografów, animatorów festiwalu, tancerzy ludowych i kultowych, kulturoznawców.
-
ebaleciara
- Posty: 393
- Rejestracja: śr kwie 28, 2010 12:26 pm