Ja tak mam ostatnio na zajęciach.
Przeraża mnie to, bo nawet porządnie nogi nie mogę podnieść.
Trza się mocniej zmobilizować.
załamanie formy
Ja jestem bardzo wrażliwa na zmiany pogody, cieśnienia.
Słabiej się wtedy czuję i trudniej mi się wtedy rozgrzać.
Czasem bywa też tak, że jestem przemęczona, nie tylko fizycznie, ale ogólnie, i też gorzej mi się wtedy ćwiczy.
Ale powtarzam sobie w myślach takie powiedzenie, że lekcja, na którą się nie ma siły czy ochoty, jest tą, której się właśnie tym bardziej potrzebuje (nie pamiętam jak to dokładnie brzmiało w oryginale, ale sens był mniej więcej taki).
Słabiej się wtedy czuję i trudniej mi się wtedy rozgrzać.
Czasem bywa też tak, że jestem przemęczona, nie tylko fizycznie, ale ogólnie, i też gorzej mi się wtedy ćwiczy.
Ale powtarzam sobie w myślach takie powiedzenie, że lekcja, na którą się nie ma siły czy ochoty, jest tą, której się właśnie tym bardziej potrzebuje (nie pamiętam jak to dokładnie brzmiało w oryginale, ale sens był mniej więcej taki).
To tak jak z nauką - podobno najwięcej się uczymy kiedy juz mamy kompletnie dosyć powtarzania materiału, jesteśmy zmęczeni i wydaje nam sie że już nic nam nie wejdzie do głowy. Wtedy warto zmusić się jeszcze do 20-30 minut wysiłku - gdy następnego dnia próbujemy powtórzyc materiał okazuje sie, że najlepiej umiemy to czago nauczyliśmy się przemęczeni.
Ale ja w sumie jak mam załamanie kondycji to raczej ćwicze mniej. A jak już mi całkowicie nie idzie, to przestaje, bo zaczynam się dołować.
Chociaż z drugiej strony mam tez takie sytuacje, kiedy w czasie niepowodzeń mówię sobie "nie przestanę dopóki mi nie wyjdzie" i ćwiczę do upadłego.
Chyba nie ma złotego środka, żeby poradzić sobie z załamaniem kondycji :(
Ale ja w sumie jak mam załamanie kondycji to raczej ćwicze mniej. A jak już mi całkowicie nie idzie, to przestaje, bo zaczynam się dołować.
Chociaż z drugiej strony mam tez takie sytuacje, kiedy w czasie niepowodzeń mówię sobie "nie przestanę dopóki mi nie wyjdzie" i ćwiczę do upadłego.
Chyba nie ma złotego środka, żeby poradzić sobie z załamaniem kondycji :(
Ile ludzi tyle chyba sposobów radzenia sobie z tym. W moim przypadku gdy mam jakiś kryzys to najczęsciej tylko dopóki się porządnie nie rozgrzeje, co przychodzi mi trudno, bardzo trudno! i jedyne co sobie myślę to :'nienawidzę...' :x Potem to już żal marnować 'ciepełka' i jakoś brnę do końca. Cieszy wtedy świadomość, że jutro jest nowy dzień, a przecież ten nie był taki znowu zmarnowany. Porządny sen- to też rodzaj lekarstwa na przeróżne problemy. Polecam :D
Co do nauki....dla mnie fakt, że wiruje mi w głowie od jej nadmiaru jest sygnałem, że już coś umiem, albo nawet wszystko. Znak na koniec lub przerwę. Nigdy nie zauważyłam, żeby przemęczenie pomagało mojej głowie. Ogólnie to mam problemy z koncentracją. Ktoś moze coś poleca na koncentrację na sali i po ? :roll:
Co do nauki....dla mnie fakt, że wiruje mi w głowie od jej nadmiaru jest sygnałem, że już coś umiem, albo nawet wszystko. Znak na koniec lub przerwę. Nigdy nie zauważyłam, żeby przemęczenie pomagało mojej głowie. Ogólnie to mam problemy z koncentracją. Ktoś moze coś poleca na koncentrację na sali i po ? :roll:
-
Anna-Maria
- Posty: 640
- Rejestracja: sob gru 23, 2006 3:40 pm
-
aankaa_baletnica=)
- Posty: 1514
- Rejestracja: śr mar 23, 2005 8:39 pm
Ja też czasami mam lekcje na których mi sie nie chce ćwiczyć. Nawet nie tyle nie chce, ale jakoś nie mam siły i mi nie idzie... No i czuję się bardziej niż zwykle zmęczona i trochę znudzona... Rzeczywiście najlepiej jest się wyspać i trochę odpocząć (nawet nie od baletu tylko tak ogólnie...). Kasiu nie zawsze wykonalne, ale można się starać :D
Ja miałam taki dzień, raz jeden jedyny. Po prostu niczego nie mogłam wykonać poprawnie. Nawet głupiego plie. Skończyło się tak, że pani Karpuchina postawiła mnie w ostatniej linii... :roll: To zmobilizowało mnie, żebym się postarała, i następnego dnia szło mi o niebo lepiej. No i stałam w linii nr 2 :wink: