: pt sty 08, 2010 6:33 pm
Moją uwagę też szczególnie zwróciła choreografia Kyliana, ale to chyba bardziej ze względu na Polinę Semionovą 
Teraz się przyznaję, że kiedyś bardziej kręciłam na nią nosem (być może nawet trochę na przekór powszechnemu jej uwielbianiu), ale kiedy zaczęłam ją odkrywać również jako świetną tancerkę choreografii współczesnych, oraz, co najważniejsze - interpretatorkę, to mój szacunek dla niej niepomiernie wzrósł - oczywiście "Caravaggio" i "Serait-ce la mort" to świetne przykłady, ale powyższy duet również dobrze ilustruje to, co mam na myśli Sprawdza się może w takich zdecydowanie plastycznych, "miękkich", harmonijnych układach (nie, to jednak nie jest do końca dobre słowo), gdzie duże znaczenie ma pokazywanie wydłużonych, pięknych, bardzo wyrafinowanych linii ciała, ale ważne jest to, że nie pokazuje ich tylko w choreografiach klasycznych. W "Caravaggiu" np. jest cudowna, to rola jakby pod nią stworzona, nikogo innego nawet nie jestem sobie w stanie w niej wyobrazić.
Pamiętam też takie nagrania, czy chociażby dokumenty sprzed np. 6 lat, kiedy jeszcze wydawała mi się dziewczątkiem, kurczaczkiem, a teraz z przyjemnością muszę stwierdzić, że bardzo pięknie się rozwija, bardzo dojrzała jako tancerka, co widać w jej repertuarze i tym jak kreuje powierzane jej role. Więc Malakhov miał jednak nosa, poza tym myślę, że on podświadomie wychwycił w niej to, co sam posiada - czyli taką jakąś niesłychaną elegancję, oraz czar i urok, którym oboje emanują nieświadomie, nie zdając sobie nawet z tego sprawy.
Co do Dudka to widać go trochę lepiej w drugim nagraniu, ale muszę przyznać, że cieszę się jego przykładem i tym, że polscy tancerz również mają szansę robić karierę za granicą - jest to zapewne jakaś strata dla nas, ale nie oszukujmy się, że tam ma lepsze warunki do rozwoju i że w Polsce i tak nigdy nie będziemy w stanie tworzyć spektakli i wydarzeń baletowych na miarę tych w Berlinie, od ich poziomu dzieli nas mimo wszystko przepaść.
Teraz się przyznaję, że kiedyś bardziej kręciłam na nią nosem (być może nawet trochę na przekór powszechnemu jej uwielbianiu), ale kiedy zaczęłam ją odkrywać również jako świetną tancerkę choreografii współczesnych, oraz, co najważniejsze - interpretatorkę, to mój szacunek dla niej niepomiernie wzrósł - oczywiście "Caravaggio" i "Serait-ce la mort" to świetne przykłady, ale powyższy duet również dobrze ilustruje to, co mam na myśli Sprawdza się może w takich zdecydowanie plastycznych, "miękkich", harmonijnych układach (nie, to jednak nie jest do końca dobre słowo), gdzie duże znaczenie ma pokazywanie wydłużonych, pięknych, bardzo wyrafinowanych linii ciała, ale ważne jest to, że nie pokazuje ich tylko w choreografiach klasycznych. W "Caravaggiu" np. jest cudowna, to rola jakby pod nią stworzona, nikogo innego nawet nie jestem sobie w stanie w niej wyobrazić. Pamiętam też takie nagrania, czy chociażby dokumenty sprzed np. 6 lat, kiedy jeszcze wydawała mi się dziewczątkiem, kurczaczkiem, a teraz z przyjemnością muszę stwierdzić, że bardzo pięknie się rozwija, bardzo dojrzała jako tancerka, co widać w jej repertuarze i tym jak kreuje powierzane jej role. Więc Malakhov miał jednak nosa, poza tym myślę, że on podświadomie wychwycił w niej to, co sam posiada - czyli taką jakąś niesłychaną elegancję, oraz czar i urok, którym oboje emanują nieświadomie, nie zdając sobie nawet z tego sprawy.
Co do Dudka to widać go trochę lepiej w drugim nagraniu, ale muszę przyznać, że cieszę się jego przykładem i tym, że polscy tancerz również mają szansę robić karierę za granicą - jest to zapewne jakaś strata dla nas, ale nie oszukujmy się, że tam ma lepsze warunki do rozwoju i że w Polsce i tak nigdy nie będziemy w stanie tworzyć spektakli i wydarzeń baletowych na miarę tych w Berlinie, od ich poziomu dzieli nas mimo wszystko przepaść.
